Marian

Zoals Marian (70 jaar), die samen met haar partner Henk (77) van een eengezinswoning in Blerick verhuisde naar een gelijkvloers appartement in Venlo-Oost. 

Wat was de belangrijkste reden om te verhuizen?  

“Door de gezondheidsproblemen van Henk werd het huis steeds minder passend. De tuin bijhouden lukte niet meer. En er was alleen beneden een toilet. Doordat traplopen steeds lastiger werd, was het ‘s nachts moeilijk voor Henk om veilig naar het toilet te gaan. Dat wil je niet. Op een gegeven moment werd het gewoon te zwaar. Wachten was geen optie meer, het moest anders. Zelf blijf ik tenslotte ook niet eeuwig vitaal.” 

“De woning paste niet meer bij wat wij nodig hadden” 

Hoe voelde u zich bij die beslissing?  

“Het was een moeilijke beslissing. Ook de buren vonden het jammer dat we vertrokken. Ik was erg gehecht aan de woning en de buurt. Ik woonde er tenslotte al 43 jaar. Hoewel de wijk door de jaren heen veranderde en minder aantrekkelijker werd, kijk ik er met warmte op terug. Het was een echt volksbuurtje met veel gezinnen. Onze kinderen groeiden er samen op. Als de gezondheid van Henk niet was verslechterd, waren we misschien wel gebleven. Maar ik ben ook blij dat we de stap hebben gezet. Nu konden we het nog samen doen. Als je wacht tot iemand alleen is of nog zieker wordt, is het veel moeilijker.”  

“Je moet altijd vooruit blijven kijken, ook als dat moeilijk is.” 

Hoe verliep de zoektocht naar een nieuwe woning?  

“Het begon allemaal bij Woonwenz. Twee seniorenmakelaars kwamen langs bij ons thuis. Zij namen echt de tijd om uit te leggen hoe alles werkt en wat de mogelijkheden zijn. Denk aan de verhuisvoucher van de gemeente. Dat gaf ons vertrouwen. Omdat we een sociale eengezinswoning zouden vrijmaken en aan alle voorwaarden voldeden, kregen we urgentie. Binnen een maand stonden we al op nummer één van de wachtlijst. Kort daarna ontvingen we de sleutel. Dat ging zo snel!”  

“De eerste bezichtiging deden we samen met tien andere kandidaten. Dat maakte meteen indruk. Het appartement is ruim, heeft een lift en een nieuwe keuken. En niet te vergeten: een grote badkamer. De badkamer van ons oude huis was maar twee vierkante meter. Hier is zoveel ruimte dat er zelfs hulp bij kan, als dat ooit nodig is.” 

“We zeiden meteen tegen elkaar: wauw, dit voelt goed” 

Hoe bevalt jullie nieuwe thuis?  

“Natuurlijk mis ik soms de tuin en de oude buren. Maar daar staat veel tegenover. Zoals een mooie omgeving en meer comfort. Voor Henk is het gelijkvloers wonen een enorme verbetering. Hij kan nu ’s nachts gewoon uit bed en naar het toilet lopen. Dat geeft mij ook rust. Ik hoef nu niet meer bang te zijn dat er iets misgaat op de trap.” 

“Wat mij aangenaam verrast heeft is de fijne sfeer in het appartementencomplex. Het is hier echt een community. We hadden al een nieuwjaarsborrel. De bewonerscommissie kwam met een bloemetje langs. Mensen letten op elkaar. Iets wat in onze oude straat was verdwenen.”  

“Het is spannend, maar je krijgt er ook echt iets moois voor terug” 

Wat zou u anderen willen meegeven die ook bezig zijn met hun woonsituatie?  

Ik hoop vooral dat meer mensen ontdekken wat er allemaal mogelijk is. Zelf kende ik die seniorenregeling en de verhuisvoucher nog niet. Terwijl die voor ons wel het verschil hebben gemaakt. Het hielp echt om de stap te durven zetten.”

“Wij hebben de stap gezet voordat het te laat was”  
(Marian, 70 jaar)