Wethouder die echt iets wil bereiken, maar bovenal ook 'gewoon Tom' is
Hoe kijken onze wethouders terug op hun eerste jaar in het nieuwe college? Wat drijft hen? Hoe combineren ze hun functie met hun privéleven? Lees elke week een interview over werk, mijlpalen, hobby’s en nog veel meer. Wethouder Tom Verhaegh (Wonen, Ruimtelijke Ordening en Sport) bijt het spits af.
Als je het kantoor van Tom Verhaegh binnenloopt, zie je in één oogopslag voor welke onderwerpen hij als wethouder verantwoordelijk is. Langs zijn bureau: een groot bord met afbeeldingen van het toekomstige Kazernekwartier; een nieuwe, eigentijdse stadswijk met ruim 600 woningen. Om een pilaar: keurig boven elkaar de shawls van verschillende sportverenigingen, waaronder die van voetbalclub IVO Velden; de club waar Tom jarenlang zelf een balletje trapte en elk jaar nog het beroemde Veldes Penantie Toernooi mee organiseert.
Meer rust in het hoofd
Wethouder Verhaegh is sinds juni 2022 verantwoordelijk voor de portefeuille Wonen, Ruimtelijke Ordening en Sport. In de Venlose politiek is hij al langer een bekend gezicht. Acht jaar was hij raadslid voor het CDA, waarvan de laatste vier jaar als fractievoorzitter. Jongeren in de regio kennen hem vooral als ‘meneer Verhaegh’. Vóór Tom wethouder werd, stond hij namelijk voor de klas. Onder andere als docent aardrijkskunde en Nederlands op het Blariacumcollege en het Valuascollege in Venlo.
“Sinds ik wethouder ben, werk ik beduidend meer uren, maar ik voel meer rust.”
De overstap van lesgeven naar besturen was voor Verhaegh niet heel spannend, maar vooral ‘even wennen’. “Ik heb de eerste maanden veel tijd en energie gestoken in het me eigen maken van de inhoud. Dat betekende veel stukken lezen en gesprekken voeren met medewerkers van de gemeente. In mijn rol als raadslid hield ik me al bezig met de thema’s ruimtelijke ontwikkeling en sport. Dus helemaal nieuw waren de onderwerpen niet.
Sinds ik wethouder ben, werk ik beduidend meer uren in de week. Maar – vreemd of niet – ik voel veel meer rust dan voorheen. Dat komt doordat ik me nu helemaal kan focussen op één functie en me 100% kan inzetten voor onze gemeente. Voorheen was het nog weleens jongleren met aandacht tussen mijn werk als leerkracht en het werk als raadslid. Natuurlijk heb ik veel verplichtingen – vaak ook in de avonduren - maar ik ervaar ook veel ruimte om tijd flexibel in te delen. En elke woensdagmiddag ben ik vrij om voor onze jongens te zorgen.”
Verhaegh herinnert zich zijn eerste dagen als wethouder nog goed. Niet in de laatste plaats door een bijzonder moment. “Ik kwam aan op het stadskantoor en had mijn vertrouwde schoolrugzak bij me. Toen werd ik toch een beetje streng door mijn woordvoerder aangesproken: ‘Zeg, je bent nu wethouder… Ga jij eerst eens even een fatsoenlijke tas kopen.’”
Het voorval typeert de wethouder die Verhaegh wil zijn: een ‘gewoon mens’, een man van de inhoud en het liefst een beetje op de achtergrond. “Ik ben nu wethouder, maar ook nog steeds gewoon Tom: wonend in Velden, vader van twee kinderen, verenigingsmens… Dat mensen me nu soms anders benaderen, blijf ik soms wat ongemakkelijk vinden.”
Mijlpalen
Terugkijkend op het afgelopen jaar, is de wethouder trots op verschillende dingen. “Op het gebied van wonen maken we serieuze stappen. Dat moet ook wel, want de vraag naar woningen is enorm. Ik vind het mooi om te zien dat een aantal concrete projecten nu echt in een stroomversnelling komt. Neem Boschkamp in Tegelen, ook wel bekend als het TMI/Hekkensterrein: best een moeilijk project, want plannen voor woningbouw sneuvelden meermaals. Tot nu. Het Kazernekwartier is ook zo’n mooi voorbeeld. Afgelopen maand heeft de gemeenteraad het bestemmingsplan vastgesteld; een grote stap dichterbij de daadwerkelijke ontwikkeling van het gebied, met woningen – waaronder studentenwoningen – en behoud van cultuurhistorisch erfgoed.”
“Ik vind het mooi om te zien dat een aantal concrete projecten op het gebied van woningbouw nu echt in een stroomversnelling komt. Denk aan Boschkamp in Tegelen en het Kazernekwartier in Blerick.”
Ook de stappen in de ontwikkeling van Albertushof in ’t Ven tot short stay huisvesting voor internationale werknemers zijn voor Verhaegh een mijlpaal. “Onze economie is in grote mate afhankelijk van die internationale medewerkers, zeker in deze krappe arbeidsmarkt. Dan moeten we ook zorgen voor goede, waardige huisvesting. Het plan Albertushof voorziet hierin.”
Toch zijn het niet alleen grote ontwikkelingen die Verhaegh trots maken. “Doordat we als gemeente de aanleg van kunstgrasvelden in Tegelen, Blerick en Velden mogelijk hebben gemaakt, kunnen kinderen nu het hele jaar door buiten sporten. Superbelangrijk, zeker in het licht van de ambities die we hebben in Noord-Limburg om de gezondste regio te worden. In mijn tijd als docent heb ik van heel dichtbij gezien hoe belangrijk bewegen en gezonde voeding zijn voor jongeren. Voor genoeg leerlingen in mijn klas waren die zaken niet altijd vanzelfsprekend. Sporten en gezondheid toegankelijk maken, is voor mij een belangrijke drijfveer geworden in mijn werk nu als wethouder.”
In beweging
Zelf is de wethouder ook graag in beweging. In zijn spaarzame vrije uren zit hij graag op de wielrenfiets of is hij te vinden in de sportschool. “Sporten doe ik meestal in de vroege ochtend, om een uurtje of zeven. Dan begin ik fit aan de dag. En met een aantal vrienden uit Velden proberen we weer een voetbalteam te vormen; niet prestatief hoor, vooral voor de gezelligheid. Voetbalclub IVO in Velden zit in mijn hart. Dat heb ik van thuis uit meegekregen: ik herinner me nog goed dat mijn vader altijd vrijwilligerswerk deed en toernooien organiseerde bij IVO, en zelfs vroeger nog bij FC Velden. Het ontbreekt me aan tijd om nog volop vrijwilligerswerk te doen, maar voor de organisatie van het Veldens Penantie Toernooi maak ik een uitzondering. Dat is echt een happening; een toernooi dat inmiddels in de regio behoorlijk bekend is.”
“Voor een concert van Iron Maiden maak ik mijn agenda leeg.”
Veel andere hobby’s heeft Tom even op een laag pitje gezet. Alleen voor een concert van Iron Maiden veegt hij zijn agenda leeg. “De band toert op dit moment door Europa. In juli stonden ze in Amsterdam en ik was erbij. Het was echt tof!”
Direct, eerlijk en een ‘beetje’ ongeduldig
Als we Tom vragen naar zijn karaktereigenschappen, moet hij even denken. ‘Ongeduldig’ is het eerste dat in hem opkomt, op de voet gevolgd door ‘direct’ en ‘eerlijk’. “Dat ongeduldige zat er altijd wel in. Ik houd van tempo; wil iets bereiken. Hoe zich dat nu uit? Nou, ik kan nog weleens in de telefoon klimmen of een ongeduldige e-mail sturen in de trant van ‘Waarom duurt het nou zo lang?’. Dat ongeduld moet ik nog een beetje temperen. Ik ben me ervan bewust dat we als college op dit moment werken aan Venlo van de toekomst; we maken keuzes waarvan inwoners over honderd jaar nog de impact zien. Tenminste, dat hoop ik echt. Bij zo’n keuzes ga je niet over één nacht ijs. Zorgvuldigheid gaat dan voor snelheid.
“Mijn ongeduld moet ik nog een beetje temperen.”
Eerlijkheid vind ik ook heel belangrijk. We maken keuzes die op korte termijn misschien pijn doen, maar in het belang zijn van de lange termijn. Dat moet je uitleggen aan inwoners. Ik hoop dat inwoners mij straks ook om die eerlijkheid waarderen. Dat ze zeggen: ‘die Tom durfde iets neer te zetten.’”